Door Eefke Meijerink op 31 januari 2017

Het banenplan

Investeren in sectoren die passen bij onze ambities

Ondanks de groeiende economie en werkgelegenheid in Zwolle, profiteren mensen in de bijstand daar nog onvoldoende van. Het aantal mensen met een bijstandsuitkering is opnieuw gegroeid. De PvdA heeft daarom in november bij de begrotingsbehandeling in de gemeenteraad een banenplan voorgesteld. Dit plan kreeg veel steun en daarom bereidt het college nu een concrete uitwerking voor, zodat het plan snel effectief kan worden.

Dat banenplan vraagt wat toelichting. Her en der in het land voert de PvdA samen met andere progressieve partijen gesubsidieerde banen in, zoals bijvoorbeeld de Stipbanen in Den Haag. Deze banen bieden mensen die moeilijk zelfstandig aan het werk komen de kans op een tijdelijke, gesubsidieerde baan, die wordt toegevoegd aan een maatschappelijke organisatie zoals een verzorgingshuis of een school. Het mes snijdt aan twee kanten: mensen die zelf weinig kans maken op werk hebben toch werk én de kwaliteit van organisaties neemt toe. We kennen veel door de PvdA geïnitieerde of gesteunde voorbeelden van dit soort banen uit het verleden zoals de WIW baan, de JWG baan of de ID baan. Tegenstanders van deze banen vinden we vooral aan rechterzijde met argumenten dat dit geen échte banen zijn, dat mensen niet doorstromen naar écht werk en dat ze leiden tot verdringing van échte banen. De discussie over het complexe vraagstuk van verdringing en over wat dan échte banen zijn en hoe die zich verhouden tot diverse te ver doorgevoerde bezuinigingen in belangrijke sectoren zoals het onderwijs en de zorg laat ik hier voor wat hij is. Wel heb ik zelf een heel ander argument tégen dit soort gesubsidieerde banen, dat is de politieke gevoeligheid ervan waardoor deze banen die in het verleden voor heel veel mensen van heel grote betekenis zijn geweest allemaal weer zijn verdwenen toen het politieke klimaat veranderde. Zelfs als we minder zetels halen dan nu blijf ik denken dat we ook na maart een partij van essentiele betekenis blijven. Maar ik gun mensen meer zekerheid in hun werk en inkomen. In Zwolle is er op dit moment ook geen meerderheid voor invoer van bijvoorbeeld Stipbanen.

Daarom hebben we met het banenplan een ander idee bedacht. We gaan investeren in sectoren die passen bij de ambitie die we hebben voor de stad (bijvoorbeeld groen en schoon op straat, zorg, onderwijs, duurzaamheid) zodat daar extra banen komen. Dit zijn reguliere banen voor werk dat niet toegevoegd is maar onontbeerlijk. De enige voorwaarde is dat iemand aangenomen wordt die een bijstandsuitkering heeft, ook als de baan na verloop van tijd weer vaccant komt. Deze banen zijn niet speciaal bedoeld voor mensen die heel moeilijk aan het werk komen maar voor iedereen met een bijstandsuitkering. De gedachte daarachter is ook dat we daarmee onze uitkeringsgelden en andere reïntegratiemiddelen juist kunnen inzetten voor mensen die niet zonder hulp een baan vinden.

In de raad had dit banenplan veel medestanders. Sommige partijen redeneerden daarbij vooral vanuit de maatschappelijke effecten, anderen vooral vanuit de mensen met een bijstandsuitkering. Wij als PvdA vinden het vooral mooi dat het mes wat dit plan betreft nog steeds aan twee kanten snijdt: we vergroten de kwaliteit in belangrijke sectoren en we zorgen voor banen en zekerheid voor mensen met een bijstandsuitkering. Alleen VVD en ChristenUnie waren er niet enthousiast over. Zij willen dat werkgevers helemaal vrij zijn in het opvullen van vacatures. We verwachten de uitwerking van het college in februari.

Eefke Meijerink

Eefke Meijerink

Eefke Meijerink, 45 jaar. Samen met Valentijn en onze dochter Bloem woon ik in zo’n typisch Assendorps huisje in een heel gezellig straatje. We wonen hier nu ruim tien jaar en daarvoor heb ik ook met veel plezier in de Zeeheldenbuurt, de Indische buurt en Zwolle-Zuid gewoond. Zwolle is écht mijn stad, al 30 jaar.

Meer over Eefke Meijerink